Χριστίνα Γαλιάνδρα - Strada

Κοράκια

Μου παν να διευρύνω τους ορίζοντες του μυαλού μου.

Να χαράξω δρόμους κι ας μην υπάρχουν μονοπάτια.

Να βαφτίσω θεούς και να ξεβαφτίσω ανθρώπους.

Να προσκυνάω εκεί που μουντζώνω.

Να γελάω εκεί που λυπάμαι και να πατάω

εκείνους που πέσανε για να φαίνομαι ψηλότερη...

Χαμογέλασα για να μη βρίσω.

Έφυγα για να μη σιχτιρίσω.

Σφάλισα τα μάτια για να μην κλάψω.

Από τότε έχω να τους δω...

Και σαν ερημίτης διασχίζω την έρημο

παρατηρώντας τα κοράκια που…

αδημονούνε τη σάρκα μου.

Χριστίνα Γαλιάνδρα - Strada

Ψυχοπαγίδες

Δεσμώτες ονείρων.

Ψυχροί δικαστές ..

Της άτολμης πράξης ...

Του χτες ..Του προχτές...

Σκιές του φωτός μας.

Χαράμι ευχής...

Πνίγετε ανάσες την κάθε στιγμή...

Ζυγό σας ως πότε.... Στην πλάτη βαρύ

απλά θ' ακουμπάτε χωρίς λογική.

Απάντηση ξέρω ποτέ δεν θα βρω

μα λύση στα χέρια απόψε κρατώ..

  

Δεσμώτες ονείρων...

Ψυχροί δικαστές ...

Σας μοιάζω λιγάκι

τις στείρες βραδιές.

                       

Τα μέσα μου κρίνω

πολύ αυστηρά..

Που δέχονται χρόνια

να μένουν κρυφά !